A ni sogoma!

Vrijdag (8januari) namen we afscheid van Anne-Mie & Renee en vertrokken met z'n vieren (wij, Mieke & Sofie; twee studenten ergotherapie uit Hasselt) met de bus naar Koutienso. Na een nog vrij comfortabele, toch warme, 6uur durende busrit, verwelkomden Guy en Marina (Vlaamse Fifala-medewerkers) ons in Koutienso. Ook kwamen enkele local-kids ons ter hulp gesneld. Zo droeg een tengere 3-jarige een rugzak van 7 kilogram, die groter was dan het kind zelf maar hij wou dit persee doen.

Bij aankomst in het klooster kregen we een kamer in de ziekenboeg van het dispensarium als suite voor de komende drie maanden. Al snel maakten we kennis met de uitgebreidde bedankingen van de zusters aan God gericht, voor we ons konden te goed doen aan een waar feestmaal dat (dagelijks zo bleek later) uit plat wit brood met een crèmerige witte substantie (aka smeerkaas) en gesmolten chocolade uit de oven (aka zelfgemaakte choco). Dit alles spoelden we weg met H2O, met een doordrongen aroma van roest en zand. Schol!

Onze nieuwe woonplaats liet vanaf dag 1 al een diepe en geëmotioneerde indruk op ons na.
De dagen nadien voelden we ons wel sneller thuis door enkele enthousiaste snottebellenkinderen (allen met gescheurde Samson & Mickey Mouse kleertjes en onder het stof bedolven) en het warme hart van zuster Suzy. God mag zijn twee pollekes kussen met zo'n coole, hartelijke non.

Na elk middagmaal, moeten we steeds de stukjes geit tussen onze tanden uit flossen. Ook krijgen we kleverige drogie rijst en sponzige To voorgeschoteld, op een bedje van platgekookte witte kool. De kok, Djibril, weet van dit alles wel een smakelijke maaltijd te maken. Hij is 'The King' van de soep!

Na een dagje anale en orale spetters van de lijkbleke Katrien, zijn we aan onze eerste werkweek begonnen op school. Op school zouden we eerst een weekje observeren, maar aangezien de leerkrachten "de klas overnemen" onder 'observeren' verstaan, startten we al vrij snel met de niveautesten van de leerlingen.
Al snel bleek: Er is werk aan de winkel! Deze school schreeuwt om 'beter' onderwijs. De directeur hebben we al zeker mee, nu nog de leerkrachten overtuigen om hun 'relax-take-it-easy-stijl' opzij te zetten en meer tijd met de leerlingen in de klas door te brengen(Dan te koffiekletsen met andere leerkrachten op de speelplaats tijdens de lesuren.).

Onder het motto 'Als de kat van huis is dansen de muizen op tafel', gedroegen de leerkrachten zich heel autoritair en machtgeil ten opzichte van de kinderen, terwijl de directeur naar een ander dorp was. Van een stokslag waren ze niet vies... Onze handen jeuken om aan de slag te gaan met deze schitterende, leergierige, dankbare, lieve, beleefde,... kinderen!

De avond 'valt' hier letterlijk. Op een klein half uur is het pik (maar dan ook pik) donker. Vergezeld door 1277 muggen aanschouwen we de gitzwarte hemelkoepel met miljarden sterren.

Dit weekend genieten we van ons eerste uitstapje naar Ségou. Gek hoe snel je beseft hoe verwend je thuis bent.

"Tellen je vingers maar tot 10, dan heb je je 10 tenen nog niet bezien!!"

Veel groetjes,
Djeneba (Evi) & Oumou (Katrien)

PS: Enkele GSM-troubles treden op! Van Base kunnen we berichten ontvangen en terugsturen, van Proximus enkel ontvangen (niet terugsturen dus) en met Mobistar is er helaas geen communicatie mogelijk! Mobi en Proxi vrienden, we denken ook aan jullie hoor!