Het gelukzalige gevoel houdt maar niet op...

Gegroet mede-toebaboes!

Exact 2 weken geleden maakten we ons rugzakje klaar voor een weekje Dogontripping. Na het in gang duwen van onze krellenbak van een Peugeot, geplet tussen Chinezen en Amerikanen kwamen we aan in Djenné. Na een ijskoude nacht onder blote hemel bezochten we de vuile doch pitoreske stad met een gids die voortdurend in herhaling viel. We trokken door naar Mopti om daar het laatste beetje luxe op te snuiven. De brousse van Pays Dogon riep ons!

Na de zoveelste bocht lag plots de kolosale rotsenmassa die Dogon typeren voor ons! Dit lekker brokje natuur hadden we hier niet verwacht! Gedurende 4 dagen hebben we gewandeld in al dit moois, van het ene adembenemende uitzicht naar het andere! Deze ongerepte natuur deed ons telkens weer versteld staan. We voelden ons als mens heel klein in de vallei door de hoge rotswand (van kilometerslang!) langs de ene kant en de eindeloze brousse langs de andere kant. Stap voor stap lieten we de vallei achter ons en bereikten het plateau. Het uitzicht was zo indrukwekkend dat het amper in woorden uit te drukken valt. De omschrijkving in woorden kan dit spetterend vergezicht nooit evenaren! Zo ging onze trip verder van campement tot campement, van dikke matras onder sterrenhemel op het dak tot ranzige luizenmatras in een zandstorm. Maar door onze overbezorgde Dave( = gids) kwamen we niets tekort.

EVi's 22ste verjaardag werd om half 7 's morgens feestelijk ingezet door trommelspelers en dansende vrouwen & kinderen. Heel de dag werd ze goed in de watten gelegd (chocoladekroon inclusief!)

Ondanks deze onvergetelijke trip was het weer zalig thuiskomen in Koutienso. Onze band met Koutienso is al zo sterk gevormd dat we dagelijks aan iedereen dachten. Het deed ons deugd om er terug in te vliegen op school.

Nog niet één dag terug en na een bezoek met alle klassen aan de bib ontdekten we dat geen enkele leerling van het 3de leerjaar (70leerlingen!) ook maar 1 letter kan lezen. Ware materiaalmalers als we zijn schudden we een leesmethode uit onze mouw om op de valreep de kinderen van het 3de toch tot lezen te brengen.

Als stoere motochicks zaten wij achterop bij vier lokale schoonheden (Wassa, Mariam, Bea & Worokia) om de markt van Yangasso onveilig te gaan maken. De ogen van de passant en vielen bijna uit hun hoofd toen ze 4 toebaboe's en farafins zagen voorbij cruisen.

Woensdag was het weer vette party bij den Adamo, inclusief kidsdisco, voor Evi's & Maï's (juf 5de) verjaardag. Fier als een kind van 6 nam Maï onze zelfgemaakte kroon in ontvangst en pronkte er een hele dag mee!

Lang leve de Islamitische feestdagen!!! (Katrien heeft zichzelf dus terecht een bidmat aangeschaft) Zo was het donderdag het doopfeest van Mohammed. Ideaal voor een allereerste dag in 2 maanden uitslapen!

Momenteel genieten we van een overheerlijk verlengd weekend in het elegante Segou langs de Niger. Als ware shopaholics hebben we ons gegeven om souvenir inkopen te doen én als ware dancing queens maakten we de dansvloer onveilig in de plaatselijke discotheek. Na een versierpoging van een kettingneger op Katrien in de toiletten, trokken we onvoorbereid naar de disco! De keet was gevuld met zeer uitdagend geklede zwarte schoonheden (de gemiddelde lengte van de rok was zo'n 10cm!), vieze oude blanke mannen die hier sowieso op sekstourisme komen, stoere 50-cent types die een 'kontschuring' met andere mannen niet schuwen en twee blanke meiden op birkenstocks (het boerinnengevoel was aanwezig!). Een geweldig avondje uit!

" Na 2 maand kunt ge nog wel is iets nieuws 'vinnen', voor je het weet zit er een schorpioen binnen."

Achteropzitster van snelheidsduivel Bea (Evi) & Achteropzitster van voorzichtigheidszelve Wassa (Katrien)